 |
 |
 |
|
|
|
De wekker gaat om 6:00 in de ochtend. Om 7:00 worden we door de taxi opgehaald en naar het station gebracht. Om 7:24 stappen gaat de intercity naar Schiphol. Vlakbij ons zit nog een echtpaar met koffers. Op de vraag waar ze naar toe gaan komen we tot de conclusie dat ze dezelfde reis als wij geboekt hebben. We maken nader kennis met Benno en Mirjam, en gezellig pratend vangen we treinreis naar Schiphol aan. Nog voor we goed en wel een gesprek zijn begonnen vraagt iemand of we stil willen zijn, want dit is een stilte-coupe. Oh, oeps. Sorry hoor. Dan maar een boekje pakken.
Aangekomen op Schiphol stappen we uit de trein, en met een 'Tot zo in het vliegtuig' gaat we op weg om de bagage af te geven. Bij de KLM is het afgeven van de bagage een self-service, en werkt eigenlijk erg goed. Je zet je koffer in een de daarvoor bestemde ruimte, je scant je boarding pass en het label voor je koffer wordt geprint. Zelf doe je het label aan het handvat van je koffer en drukt op de ok-button. Kind kan de was doen.
Als we naar de gate gelopen zijn blijkt onze blauwe vogel al aangekomen te zijn. Als we onze stoel opzoeken dan blijken we weer naast Mirjam en Benno te zitten. Hee, jullie ook hier? Gezellig.
Er wordt omgeroepen dat het vliegtuig een half uur later zal vertrekken omdat er nog een grote groep mensen te laat is en nog moet instappen. Affijn, dan moet de piloot maar wat meer gas geven om op tijd te komen. Dat zal met zo'n lange vlucht wel niet zo's probleem zijn.
We krijgen per stel ook een briefje toegeschoven waarop je de waarde van je apparatuur die je meeneemt moet invullen. We hebben maar een keuze gemaakt en alles netjes ingevuld. Uiteindelijk bleek in Havana dat deze briefjes op een grote stapel gemikt werden. Affijn, bureaucratie zullen we maar zeggen.
De vlucht verloopt prettig,
op wat gecrashte infotainement systemen na. Maar na flink doorzeuren worden
de systemen weer gereset zodat we de film en/of de spelletjes weer kunnen starten.
Na een toch wel lange vlucht komen we in Havana aan.
We gaan relatief vlot door de douane, en gaan op zoek waar we ons moeten gaan melden. Onze gids is een aardige vrouw die Mabel heet. Je spreekt haar naam uit als 'Ma Belle', maar dit is blijkbaar voor diverse leden van ons reisgezelschap te moeilijk en hebben tot op de laatste dag volgehouden om 'Mabel' te zeggen. Geeft niks, Mabel is het wel gewend.
Mabel raadt ons aan om eerst geld te gaan wisselen aangezien dit over het algemeen nogal moeilijk is. We wisselen 600 euries tegen 637.95 CUC. De Cubaanse convertibele peso (CUC) werd in 1994 ingevoerd en is speciaal bedoeld voor toeristen. Sommige luxegoederen kunnen alleen betaald worden met convertibele peso's. De overheid krijgt op deze manier beschikking over buitenlandse harde valuta. De wisselkoers ligt vast: 1 CUC = 1 USD = 25 CUP. De Cubanen zelf krijgen over het algemeen hun loon betaald in CUP, en zijn dus erg blij als ze van ons een fooi krijgen in CUC. Aangezien je de CUC uitspreekt als 'koek' hadden we het al snel over iemand een koekje geven.
Tijdens de rit naar Havanna legt Mabel ons alles uit wat we de eerste dag moeten weten, maar volgens mij hebben de meesten door de vele indrukken en de toch wel vermoeiende reis weinig van dit verhaal meegekregen. We checken in en gaan naar onze kamer. Die ziet er goed verzorgd uit.
Daarna gaan we naar de bar beneden waar een welkomstdrankje (Cuba Libre) voor de hele groep klaar staat. Bij het openen van een nieuwe fles rum gooit de barkeeper tot mijn verbazing eerst een scheut op de grond voordat ze de gasten bediend. Waarvoor is dat? Zat er rommel bovenin de fles of zo? Nee hoor, dit is een gebruik in Cuba. De eerste scheut uit een fles rum is 'for the spirits'. Pas daarna mogen de levenden van de rum drinken.
De bar ligt op wat vroeger de binnenplaats van het hotel is geweest. Ze hebben tussen de tweede en derde verdieping een dak geplaatst en zo heel effectief een mooie ruimte gecreëerd.
Na een paar drankjes gaan we gaan we nog even op het dakterras van het uitzicht genieten en wat foto’s maken. Het hotel ligt aan het plein waar ook het ‘Capitool’ staat.
Het uitzicht over de stad is geweldig.
Daarna gaan we naar bed (21:00 lokale tijd, 3:00 Nederlandse tijd) want het is een lange dag geweest. Morgen om 9:00 verzamelen, dus we hebben de wekker om 7:30 gezet
|
|
|